انواع مخازن تهنشینی: راهنمای انتخاب

بررسی طراحی‌های مخزن ته‌نشینی برای بهترین جداسازی مواد جامد

با بررسی طراحی‌ها، هر یک از آن‌ها نقاط قوت منحصر به فرد خود را دارند. یکی از انواع رایج، مخزن مستطیلی است که دارای یک شیار بلند و کم‌عمق می‌باشد. آب از یک سر وارد می‌شود و در مسیر حرکت به سمت خروجی مقابل کند می‌شود، به‌گونه‌ای که اجازه می‌دهد مواد معلق تدریجاً ته‌نشین شوند. این طراحی برای جریان پایدار و ته‌نشین‌شدن ذرات ریز مناسب است. کف این مخزن مجهز به یک باریکهٔ کشیدنی (راک) است که لجن را به سمت حفره‌ای هدایت کرده و به‌صورت مداوم از مخزن خارج می‌کند تا از بازپخش شدن آن جلوگیری شود. من یک پروژه را به یاد می‌آورم که لجن بسیار غلیظی داشت و نیازمند سیستمی قوی برای جابه‌جایی این مواد سنگین بود. کنترل جریان باید با دقت انجام شود؛ زیرا اگر آب بیش‌ازحد سریع جریان یابد، ته‌نشینی اتفاق نمی‌افتد، اما اگر جریان بیش‌ازحد کند باشد، نیاز به مخزنی بسیار بزرگ و پرهزینه پیدا می‌شود. سپس مخازن دایره‌ای وجود دارند که کاملاً گرد هستند. آب از مرکز وارد می‌شود و به سمت لبه‌ها جریان می‌یابد. کف مخروطی این مخزن لجن را به سمت خروجی مرکزی هدایت می‌کند که بسیار کارآمد است. این نوع مخزن برای ذراتی با ابعاد متفاوت مناسب است، زیرا توزیع یکنواختی را تضمین می‌کند. با این حال، چرخش آب می‌تواند باعث ایجاد تلاطم شود و ذرات سبک‌تر را در حالت معلق نگه دارد، مخصوصاً اگر طراحی ورودی مناسب نباشد. بنابراین، طراحی ورودی از اهمیت بالایی برخوردار است تا آب را به‌صورت ملایم و یکنواخت پخش کند. انواع خاص دیگر شامل مخازن ته‌نشین‌کننده با صفحات شیبدار (معروف به ته‌نشین‌کننده‌های لاملا) می‌شوند. در دینگ‌هوی، ما این محصولات را به‌صورت سفارشی طراحی می‌کنیم. تانک رسوب‌گیری سیستم‌ها؛ برای گلوله‌های چسبنده، ما دیواره‌های مسدودکننده و مکانیزم‌های خراششی قوی اضافه می‌کنیم.